ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးကိုဦး (blackdream) ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှု့ကို ကျွန်တော်ဂုဏ်ပြုသောအနေနဲ့ သူရဲ့ဖိုရမ်လေးကိုအများသိစေရန်လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ပါတယ်။ အောက်ကစာတွေကတော့ ကျွန်တော်ရေးတာမဟုတ်ဘူးဗျ သူရေးထားတာပါ။ အောက်ကစာလေးကိုဖတ်ပေးကြပါဦးနော်။
ဖိုရမ်နာမည်လေးက www.myanmargenius.com ပါ။


စက္ကန့် နှင့်အမျှပြောင်းလဲနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ ၂၁ ရာစုခေတ်ထဲမှာ အသိပညာ၊ အတတ်ပညာ များဟာ အချိန်နဲ့အမျှ တိုးတက်ပြောင်းလဲလို့ လာနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်...။ ဒီလိုတိုးတက်ပြောင်းလဲနေ တဲ့ နည်းပညာများ၊ အသိပညာများကို မျက်ခြေမပြတ်လိုက်နိုင်ဖို့ ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ မျက်စိတွေ၊ နားတွေကို အစွမ်းကုန် ဖွင့်ထားဖို့လိုပါလိမ့်မယ်...။
ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ သိထား၊ တတ်ထားသည်များကို ဝေမျှရန်၊ မသိသေးတာတွေကို မေးမြန်း၊ တိုင်ပင်ကြနိုင်စေရန်အတွက် ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ Myanmar Genius Forum ကိုတည်ထောင်လိုက်ခြင်းရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်...။ အားလုံးပူးပေါင်းပါဝင်လက်တွဲပြီး ကျွန်တော်တို့ ချစ်သောနိုင်ငံနှင့် အနာဂတ်အတွက် မိမိကျရာအခန်းအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ကြိုးစားရင်း မိမိတို့ရဲ့ တိမ်မြုပ်နေသော အရည်အချင်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသကြဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Myanmar Genius ဝိုင်းတော်သားများမှ လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်၊ ကြိုဆိုပါကြောင်း အသိပေး အပ်ပါသည်။
ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ Forum မှာ Member များအဖြစ် ပါဝင်လက်တွဲကြမယ့် Genius များအတွက် အောက်ပါအစီအစဉ်များကိုလည်း ပြုလုပ်ထားပါတယ်...။
Novice Member (0 Post to 50) - Download Role
Beginner Member (50 Posts to 100 Posts) - Wordpress with subdomain (yourdomain.myanmargenius.com)
Permanent Member (100 Posts to 500 Posts) - Wordpress+Subdomain+ FTP account with Database
VIP Member & Special Member - (Wordpress, Joomla, Phpbb3, Icyphoenix, Vbulletin) + Subdomain + FTP account with Database
စသောအစီအစဉ်များနှင့် အခြားသော အစီအစဉ်ပေါင်းများစွာကို အခမဲ့ အသုံးပြုခွင့် ပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘာေတြဆက္ေရးထားလဲမသိဘူးႏွိပ္ကြည့္မွ...
ဖတ္လို့ေတာ့ပြီးပြီ ပြန္ပိတ္ထားေပးလိုက္ပါမယ္...
ဘုရားဖူးသွားခဲ့သည်…
ကျွန်တော်ပိုစ်အသစ်မတင်တာကြာလို့ ကျွန်တော်မွေးနေ့ပြီးနောက်တစ်ရက်ကျိုက်ထီးရိုးခရီးစဉ်လေးကို ပိုစ်လေးတစ်ခုအဖြစ်ရေးသားချင်ပါတယ်။
ကျွန်တော့်မွေးနေ့ ဒီဇင်ဘာ ၂ ရက် ( ကျွန်တော့်အစ်ကို၂ယောက်တော်တော်ချစ်ဖို့ကောင်းတယ် မွေးနေ့ကိုမေးဖော်တောင်မရ အစ်ကို ၂ယောက် = ကိုလင်းထက်, ကိုဦး ) ပြီးတော့ ဒီဇင်ဘာ ၃ ရက်နေ့ကျွန်တော်တို့ကျိုက်ထီးရိုးသွားကြတယ် ည ၈ နာရီကားနဲ့ပေါ့။ ကျွန်တော်တို့သူငယ်ချင်း ၈ယောက်သွားကြတယ်ဗျ။ ကားကို ဦးချစ်မောင်လမ်းမှာသွားစီးကြတယ်။ စိန်ဝင်းနှင့်ရောင်းရင်းများကားနဲ့သွားကြတယ်။ ကားခက တစ်ယောက်ကို ၆၀၀၀။ ကျွန်တော်တို့ ကားစီးပြီး ထွက်လာတာ ကင်ပွန်းစခန်းကို မနက် ၁ခွဲလောက်ကြီးရောက်သွားတယ်။
အစတုန်းက အဲဒီမှာတည်းပြီးမနက်မှလမ်းလျှောက်တတ်မယ်ပေါ့။ နောက်တော့တိုင်ပင်ကြရင် အခုတတ်မယ်ဆိုပြီး စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှ တစ်ခုခုစားကြတယ်။ စားပြီတော့ တတ်မယ်ပေါ့ ၂ နာရီထိုးပြီ အဲဒါနဲ့ အထုတ်လေးတဲ့သူက အထမ်းသမားဌားရသေးတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဟိုးတစ်ခါသွားပြီးကတည်းက သိလို့ အင်္ကျီ၃ထည် ဘောင်းဘီ ၂ထည်ပဲယူလာတယ် ပေါ့ပေါ့လေးပဲ :P ။ အထမ်းခကလဲ ဈေးမသေးဘူးဗျ ၁၈၀၀၀ ဆိုလား? ကဲအားလုံးလဲပြီးပြီ မနက်၂နာရီဆိုတာဘာမှမမြင်ရဘူးမှောင်မည်းနေတာပဲ အဲဒါနဲ့ မီးဒုတ်ဝယ်မယ်ဆိုပြီး လိုက်စုံစမ်းတော့ အနီးအနားပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေက ညီလေးတို့ မီးဒုတ် မဝယ်နဲ့တဲ့ ဓါတ်မီးပဲဝယ်သွားတဲ့ မီးဒုတ်ကဘာမှမခံဘူးဆိုလို့ ဓါတ်မီး ၂လက်ဝယ်ပြီး တတ်ဖို့လမ်းစချီပြီဗျာ။ တောလမ်းကနေတတ်ရတာဗျ။ ကားလမ်းက တတ်ရင်မနက် ၆နာရီမှတတ်လို့ရတယ်တဲ့ (အခုမှပြောင်းသွားတာ အရင်တုန်းကတတ်လို့ရတယ်ထင်တယ်)။
ဒီအချိန်ကြီးလမ်းလျှောက်တတ်တာဆိုလို့ကျွန်တော်တို့တစ်ဖွဲ့တည်းရှိတာဗျ။ ကားပေါ်ပါလာတဲ့ မဒီချောချောလေးတွေနဲ့များအတူတူတတ်ရမလားလို့ သူတို့ကတော့ နှပ်ကုန်ပြီ :P ဒီလိုနဲ့ပေါ့ဗျာ ကျွန်တော်အဖွဲ့ တောတတ်ခရီးစပါပြီ။ ကင်ပွန်းစခန်းကနေ ဘုရားပေါ်ကို ၇မိုင်နဲ့ ၄ဖာလုံတောင်ဝေးသဗျ။ အမယ် အစပိုင်းကတော့ဟေးလားဝါးလားနဲ့ပျော်နေကြတယ်။ ၃မိုင်လောက်လဲတတ်ပြီးရော လူကတော်တော်ကိုပြိုင်းနေပြီ။ တောလမ်းကတစ်ခါမှမတတ်ဖူးဘူးလေ။ ပြီးတော့ ကွန်ပျူတာရှေ့မှာအမြဲခွေနေတတ်တဲ့ကောင်ဆိုတော့ ဒီလိုကြီးတစ်ခါမှမလုပ်ဘူးတော့ သေတောင်သေချင်တယ် တကယ်ပြော။ ရှေ့မှာ ကားလမ်းရှိရင် ကားနဲ့တတ်မယ်ပေါ့။ အဲလိုမျှော်လင့်ချက်ကြီးနဲ့တတ်လာတာ ရောက်ကာနီးလေ မလျှောက်နိုင်လေ။ သေချင်စော်နံလေပဲ။ ဘယ်လောက်ထိပြိုင်းလဲဆို ခြေလှမ်း ၁၀လှမ်းလောက်လှမ်းလိုက် ၁၀မိနစ်လောက် နားလိုက်နဲ့ အဲဒါရောက်ကာနီးနေပြီနော်။ တတ်နေကြလူတွေ ၁၅မိနစ်လောက်လျှောက်ရင်ရောက်နိုင်တဲ့ခရီးကို ကျွန်တော်အဖို့ ၄၅ မိနစ်လောက်ကြာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်မှာ ရှေ့တိုးခက် နောက်ဆုတ်ခက်ဆိုတာ အခုမှကိုယ်တွေ့ကြုံဖူးတော့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ပေါ့ဗျာ ဘုရားပေါ်ကိုရောက်လာပါတယ်။ ၄ ရက်နေ့ မနက် ၈နာရီ ဘုရားပေါ်ကိုရောက်လာတယ်ဗျ။ ကျွန်တော်သူငယ်ချင်းတွေက ၇ နာရီလောက်ကိုရောက်နှင့်နေကြပြီ။ ကျွန်တော် ရောက်တော့သူတို့က View Point လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာထိုင်စောင့်နေကြတယ်။ အဲဒီမှာမုန့်တွေစားကြပြီးအခန်းဌားကြတယ်ဗျ။ ဆောက်လုပ်ရေးမှာ တည်းကြတယ်။ ၁ရက်ကို ၁၈၀၀၀ ပေးရတယ် အခန်းကတော့တော်တော်ကျယ်ပါတယ်။ ရေမီးအေးဆေးပဲ။ အဆောင်ရောက်ရောက်ချင်းကျွန်တော်တို့တဖွဲ့လုံး အိပ်ကြတယ် တစ်မနက်လုံးတောလမ်းကနေတတ်လာတာ တော်တော်မောကုန်ကြလို့။ ညနေလောက်မှ အားလုံးထကြတယ်။ နိုးတော့ ကျွန်တော်တို့ရင်ပြင်ပေါ်တတ် ဘုရားဖူး ပြီးတော့ ညစာစားဖို့အတွက် ထမင်းဝယ် ငါးကြော်ဝယ်ပြီး အဆောင်ပြန်ပြီး ထမင်းစားကြတယ်။ တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် ကြွပ်ကြွပ်အိပ်နဲ့ ထမင်းမစားဖူးဘူး :P ဘုရားရောက်မှာပဲ စားဖူးတော့တယ်။ ဒါနဲ့ ၄ရက်နေ့တစ်နေ့တာကုန်ဆုံးခဲ့တယ်။
၅ရက်နေ့မနက်ရောက်ခဲ့ပါပြီ မနက်စာစားဖို့အတွက် စားသောက်ဆိုင်လိုက်ရှာကြတယ်။ နေဇာလွင်ဆိုတဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ကြတယ်ဗျ။ ထမင်းကြော်ကိုယ်စီမှာစားကြတယ်။ ကြက်ဥကြော်နဲ့ တစ်ပွဲ၇၀၀ လိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ၅၀၀ တဲ့ဗျ။ စားပြီးတော့ ကျီးပါးစပ် သွားကြတယ်။ ကျီးပါးစပ်သွားပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့တွေ ကျောက်ထပ်ကြီးဘုရားသွားကြသေးတယ်။ အဲဒီတုန်းက အစတုန်းက ကျွန်တော်မလိုက်တော့ဘူးလုပ်ထားတာ မနေ့က လမ်းလျှောက်ထားတာ မလျှောက်နိုင်တော့လို့ သူငယ်ချင်းတွေကလိုက်ခဲ့ဆိုပြီးအတင်းခေါ်လို့လိုက်သွားပါတယ်။ ကျောက်ထပ်ကြီးကတော့ တောလမ်းတတ်တုန်းကလောက်မမောဘူးဗျ။ ကျောက်ထပ်ကြီးကိုသွားတာ မနက် ၁၁ ခွဲလောက်သွားဖြစ်တယ်ဗျ။ နားလိုက်သွားလိုက်နဲ့ သွားတော့လဲ သွားနိုင်သွားတာပါ။ :D ကျောက်ထပ်ကြီးကို ၁ ခွဲလောက်မှရောက်တယ်။ ဟိုလဲရောက်ရောကျွန်တော်တို့တွေ ၄၅ မိနစ်လောက်နေပြီးပြန်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာရွှေသင်္ကန်းကပ်ဖို့ လှူခဲ့သေးတယ်။ ပြန်ရောက်တော့ အပြန်လမ်းက View Point ဆိုတဲ့ ဆိုင်မှပဲ(ဘုရားတတ်တုန်းကဆိုင်မဟုတ်ဘူးနော်) ထမင်းစားကြတယ်။ တစ်ယောက်ကို အဝစား ၁၃၀၀ တဲ့။ ဗိုက်ဆာလို့လားမသိဘူး စားလို့တော်တော်ကောင်း :D အဲဒီမှာစားပြီ ၄၅ မိနစ်လောက်အားလုံး စည်းစိမ်ယစ်နေကြသေးတယ် :P ပြီးတော့ အခန်းပြန် အိပ်တယ်။ နိုးလာတော့ ရင်ပြင်ပေါ်တတ်ပြီး။ မုဆိုးတောင်ဘုရားသွားဖူးပြီးရင်ပြင်မှာ ခဏထိုင်ပြီးစကားပြော အခန်းပြန်ပြီးအိပ်ကြတယ်။ ၅ရက်နေ့လဲဒီလိုနဲ့ကုန်ခဲ့ပြီး။
ဒီနေရာလေးက ကျွန်တော်တို့ထိုင်တဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်

ဒါ၂ပုံက ကျောက်ထပ်ကြီးမှာ


၆ ရက်နေ့ မနက်မှာအခန်းနဲ့ပြဿနာတတ်သေးတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ဌားထားတဲ့အခန်းကို ကျွန်တော်တို့ဆက်ဌားလို့မရတော့ဘူးတဲ့။ သူများဌားသွားပြီတဲ့။ အဲဒါနဲ့ကျွန်တော်တို့တွေ တည်းခိုးခန်းကလူတွေနဲ စကားများရသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကိုလဲဘာမှကြိုမပြောထားဘူး သူများဌားထားတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဖယ်လို့ရမှာလဲဗျ စနေ့နေမှာတတ်လာတဲ့လူတွေကနည်းတာမဟုတ်ဘူး။ အခန်းက ရှာလို့မရလောက်တော့ဘူး။ အဲဒါနဲ့ သူတို့ရအောင်စီစဉ်ပေးမယ်ဆိုပြီး အခန်းရှာရသေးတယ်။ ရတော့ရပါတယ် ဈေးလမ်းကြားလေးထဲကအဆောင်တစ်ခုမှ အခန်းကကျဉ်းကျဉ်းလေးရယ် လူခြောက်ပဲအိပ်လို့ရတယ်။ ဒါတောင်ကျပ်နေတာ။ အားလုံးကတော့ စိတ်ထဲမှာမကြည်ကြဘူးပေါ့။ ဟိုမှာပြဿနာဖြစ်လာတာဆိုတော့။ အဲဒီမှာ ပစ္စည်းတွေထားပြီး မနေ့ကထိုင်ခဲ့တဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ထမင်းကြော်စားပြီး ၁၀ခွဲလောက်မှာရေတံခွန်ဆင်းကြတယ်။ ဟိုကို ၁၂ ကျော်ကျော်လောက်မှာရောက်ဖြစ်တယ်။ ရေတံခွန်ရောက်သွားတော့လဲ မနက်ကစိတ်ညစ်ခဲ့တာတွေအားလုံးပျောက်ကုန်တာပဲ။ ရေတံခွန်မှာတော်တော်ကြာ ရေကစားပြီးမှ တောင်ပေါ်ပြန်တတ်လာကြတယ်။ အတတ်လမ်းမှာ ဘုန်းကြီးကျောင်းတစ်ခုမှာ ထမင်းစားပြီးခဏနားနေသေးတယ်။ တောင်ပေါ်ရောက်တော့အိပ်။ ညကျတော့ ရင်ပြင်ပေါ်တတ်ပြီး ရွှေသင်္ကန်းကပ်ကြတယ်။ ဪ ပြောဖို့မေ့နေတယ် ကျွန်တော် ဘုရားမသွားခင် ကျွန်တော့်ညီမလေး ရွှန်းလက်မင်း ( ညီမအရင်းမဟုတ်ဘာမှမတော် မွေးစားညီမ ယောက်ဖလာခေါ်မှာစိုးလို့ကြိုပိတ်ထားတာ :P )ရဲ့မေမေက လှူပေးပါဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကို အလှူငွေပေးလိုက်တယ်ဗျ။ အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော်ရွှေသင်္ကန်း ၃ဆိုင်းလှူခဲ့တယ်။ ရွှေသင်္ကန်းကပ်ပြီး ဘုရားရင်ပြင်ရဲ့အောက်မှာထိုင်ပြီး ဓါတ်ပုံတွေရိုက်သေးတယ်ဗျ။ ပြီးတော့ အခန်းပြန်ပြီးအိပ်ကြတယ်ပေါ့။ ၆ရက်နေ့လဲ ပြီးဆုံးသွားပြန်ပြီပေါ့ဗျာ
ဒီပုံတွေက ရေတံခွန်ဆင်းတုန်းက

၇ရက်နေ့မနက် ကျွန်တော်တို့အိမ်အပြန်ခရီးပေါ့ ပြင်ဆင်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့တွေ ရင်ပြင်ကနေ မနက်၉နာရီကလမ်းလျှောက်ဆင်းလာကြတယ်။ ရသေ့တောင်ရောက်တော့ အထုတ်တွေလေးတဲ့လူတွေပါတော့ ၂ယောက်က ကားနဲ့ ဆင်းကြတယ်။ ကျန်တဲ့ ၆ယောက်ကလမ်းလျှောက်ဆင်းကြတယ်။ ရသေ့တောင်ကနေ ကင်ပွန်းစခန်းကို ၉မိုင်တဲ့ဗျာ။ လျှောက်ရပြန်ပြီ အဝေးကြီး။ ကင်ပွန်းစခန်းကို နေ့လည် ၁၂ ကျော်မှရောက်တယ်ဗျ။ အဲဒီရောက်တော့မှာ အားလုံးတိုင်ပင်ပြီး ကားလက်မှတ်ဝယ်ကြတယ် အပြန်ကားလက်မှတ်က တစ်ယောက် ၃၅၀၀ဗျ။ ဒီလိုနဲ့ပဲကျွန်တော်တို့တွေ ရန်ကုန်မြို့ကြီးကိုကားစီးပြီးပြန်လာကြတယ်ပေါ့။ လမ်းမှာဘုရားတွေဝင်သေးတယ် ရေးတော့ဘူးနော်။
ကဲကျွန်တော့်ရဲ့ဘုရားဖူးအတွေ့အကြုံလေးကို မရေးတတ်ရေးတတ်နဲ့ ရေးလိုက်ပါတယ်။ သည်းခံဖတ်လာဖတ်သော မိတ်ဆွေများကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါ၏ ။
ပြီးတော့ နောက်တစ်ခုပြောခဲ့ချင်သေးတယ်ဗျ။ ဒီလကုန်ကစပြီး ကျွန်တော်အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့်အင်တာနက်မသုံးနိုင်အွန်လိုင်းမတတ်နိုင်တော့သောကြောင့် ဘလောဂ် လေးကိုဒီတိုင်းပစ်ထားခဲ့ရမယ်ဗျ။ လာလည်သော မိတ်ဆွေများကိုလဲအားနာပါတယ်။ လာပြီပိုစ်အသစ်မတွေ့ရင် ခွင့်လွှတ်ကြပါ။
လေးစားစွာဖြင့်
ညမီးအိမ်
ဘာေတြဆက္ေရးထားလဲမသိဘူးႏွိပ္ကြည့္မွ...
ဖတ္လို့ေတာ့ပြီးပြီ ပြန္ပိတ္ထားေပးလိုက္ပါမယ္...