လက်ဖက်ရည်ဆိုင်က ‘အတွေး’ တစ်ခု

လူတွေအထင်ကြီးအောင်နေရမှာထက်
သူတို့ပါးစပ်ထဲက ခပ်ချဉ်ချဉ်
စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်သလို
လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်တဲ့ကောင်

ချိုစိမ့်မှာကာမှ…
နို့ဆီနည်းနေတဲ့ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်နဲ့
မုန့်ကြော်လို့ညှော်တဲ့ အနံ နဲ့ ထိုင်နေရတဲ့ကြားက
ဖြူဖြူကျော်သိန်းရယ်ဖြေးဖြေးအော်ပါ။

ဘာကြောင့်လဲတော့မသိဘူး
နတ်မင်းတစ်ပါးလူယောင်ဆောင်ပြီး
ဆေးဆိုင်မှာအိပ်ဆေးဝယ်ပြီး ပြန်သွားတာ
မနေ့ကတွေ့ခဲ့တယ်။

စကားလုံးကဖြစ်တဲ့သိက္ခာရယ်
ဦးနှောက်ကလာတဲ့ ချစ်ခြင်းတရားရယ်
ပိုက်ဆံကလာတဲ့အမှန်တရားရယ်
{လိမ်ညာမှု စကားကြွယ်ဝမှုက ဖြစ်လာတဲ့တန်းမြှင့်အဆင့်တွေရယ်}
မုသာဝါဒတွေနဲ့ ချိုမြိန်စွာရှင်သန်နေသော အထက်တန်းလူတန်းစားတွေများလာတော့

အမှန်တရား နဲ့ သာယာချမ်းမြေ့မူ့ကို မြင်ချင်တဲ့နတ်မင်းကြီး
သူမြင်ချင်တာတွေမမြင်ရလို့
အိပ်ဆေးသောက်ပြီး အိပ်နေတာပဲကောင်းတယ်ဆိုနေပြီး အိပ်နေလေရဲ့အင်း…ကျွန်တော်လဲအိပ်ဆေးလိုနေပြီထင်တယ်???